მეკოცნა მაინც წასვლისას
როგორ უკოცნოდ გაგიშვი...
ამ უშნო ბუტიაობას ვერ ვეჩვევი
და არც მიშლი...
მეკოცნა მაინც წასვლისას
ეხლა ცრემლებში ვბანაობ,
და სისხლი არ გამომივა
გულში, რომ დამკრა დანაო...
როგორ გაგიშვი სულელმა
ან როგორღა ვძლებ უშენოდ,
ვზივარ და ვფიქრობ ყოველდღე
ამ საქმეს რითი ვუშველო??
ჩამოდი, ჩემთან ჩამოდი
არ შემიძლია მოცდაო...
ცალკე უშენოდ ყოფნა მკლავს
თან გაბუტული კოცნაო!
